Ο ΘΑΝΑΤΟς ΤΗΣ ΔΥΣΗς

Στίχοι – Μουσική : Κωνσταντίνος Στυλιανού.

Στην τελευταία πράξη σας θέλω όλους εκεί
τα λάφυρα ξεπλένει μια δυνατή βροχή.
Η ώρα αυτή ανήκει στους πολεμιστές
δάφνινο στεφάνι αρμόζει μόνον στους νικητές.

Η δική μας Δρέσδη είναι ο Πειραιάς
με αίμα και ατσάλι μόνος σου προχωράς.
Η δική μας Δρέσδη είναι ο Πειραιάς την φωτιά
θα καίνε οι στάχτες του Έρωτα.
Η δική μας Δρέσδη είναι ο Πειραιάς την νύχτα
θα χαϊδεύω τα μακριά σου μαλλιά.

Ανόητοι και άθλιοι τον κόσμο κυβερνούν
βαραίνει η ενοχή όσους στο αίμα κολυμπούν.
Οι εραστές ψάχνουν στα μάτια σου το φως
σαν αλήθεια εμφάνισε το ψέμα ο εχθρός.

Το μακρινό αστέρι στον βόρειο ουρανό
όχι άλλοι πόλεμοι φωνάζει μεταξύ των αδελφών.
Γράφουν τον επίλογο οι πολυεθνικές
κι εγώ μαζί σου ζω τις τελευταίες μας στιγμές.

Πριν τον βομβαρδισμό του Πειραιά της 11ης Ιανουαρίου του 1944 η Βρεττανική αεροπορία είχε επιχειρήσει και άλλες αεροπορικές επιδρομές, τον Οκτώβριο του 1941 αλλά και τον Μάιο του ’42. Το 1944, την 11η Ιανουαρίου, 200 συμμαχικά βομβαρδιστικά έριξαν 600 βόμβες. Οι νεκροί από τον βομβαρδισμό του Πειραιά ανέρχονται στους 1000.

Ο βομβαρδισμός της Δρέσης πραγματοποιήθηκε μεταξύ της 13ης μέχρι και την 15η Φεβρουαρίου του 1945. Ο ιστορικός Ντέιβιντ Ίρβινγκ αναφέρει 1.100 αμερικανικά και βρετανικά αεροπλάνα να έριξαν πάνω από 4.000 τόνους εμπρηστικών και εκρηκτικών βομβών, ισοπεδώνοντας κυριολεκτικά την πόλη της Δρέσδης αφού καταστράφηκε το 90% των κτιρίων της ενώ οι νεκροί υπολογίζονται πέραν των 135.000.